Review Down South Jazzband – 12 mei 2024

Review Down South Jazzband – 12 mei 2024

Moederdag en prachtig weer: een prima ambiance voor een heerlijk ontspannen jazzconcert. Op 12 mei was er weer een muzikaal Yes Jazz-feestje in het Duisenburgh Theatercafé in De Hofnar in Valkenswaard. Het laatste Yes Jazz-concert van dit seizoen.

Op het podium een prachtige band die speelt in de traditie van de oude stijl jazz. Voor de niet-kenners: het gaat om de muziek zoals deze ooit in Chicago is bedacht door jazzmusici als Bix Beiderbecke, Eddie Condon en Jack Teagarden. De Down South Jazzband heeft een bezetting van musici dat zich in deze muziek goed heeft verdiept. Het zijn musici die deze muziek goed begrijpen en dus uitstekend kunnen vertolken.

Wat is nu zo eigen aan de Chicago-stijl zoals deze klonk in het tweede deel van de jaren 1920 en wat ook terugkomt bij deze Down South Jazzband? Voor het eerst werd er in de jazz echt gesoleerd door één instrument waar dat voorheen collectief, zeg maar door elkaar, gebeurde. Je ziet dan dat één instrument de improvisatie voor zijn rekening neemt en dat de overige instrumenten als begeleiding klinken. Ook doet de gitaar voor het eerst zijn intrede in het combo (vaak naast de banjo) en wordt de tuba vervangen door de contrabas.

Precies daarin onderscheidt de Down South Jazzband zich van bands die zich op het pad van andere ‘oude stijl jazz’ begeven. Precies aan deze muzikale voorwaarden voldoet de band. Soleren doen de drie blazers en de gitarist muzikaal, mooi en soepel. Ze verstaan dit vak goed. De begeleiding van drums, contrabas, gitaar en banjo staat als een huis. De ritmesectie vormt een stevige basis voor de solisten.

Dit is een band die de kunst van de Chicago jazz goed verstaan. Inderdaad een feestje om deze band op het podium te mogen hebben.

Dick Hermsen

13 mei 2024


 

Review Idema/Serierse Quartet – 7 april 2024

Review Idema/Serierse Quartet – 7 april 2024

Soms is het fijn om weer eens een jazzformatie te horen die een beetje buiten de lijntjes kleurt. Muziek te beluisteren die niet direct voor de hand ligt. Geen bekende tunes, geen vertrouwde ritmes. Maar wel klanken die in elkaar overvloeien. Een zangstem die geen teksten zingt, maar alleen vocalen produceert op open klinkers. Een gitaar en een zangstem die elkaar muzikaal aantrekken of elkaar juist afstoten. Soms dissonante chaos en dan weer mooie harmonieën.

Het is zondagmiddag 7 april 2024, Op het Yes Jazz-podium van het Theatercafé van De Hofnar staan vier hele goede musici. Ze voelen elkaar perfect aan. De gitarist begeleid vooral in spannende melodische lijnen. De bassist en de drummer zorgen voor een steady ondergrond. De zangeres zingt ragzuiver en glashelder. Ze zijn nog jong en hebben een toekomst voor zich. De formatie laat een nieuw gezicht van de jazz zien dat heel verrassend en fris klinkt.

Dick Hermsen

17 april 2024

Marc van Rooij Quartet & in voorprogr. Frank’s Hot Ten 10 maart 2024

Marc van Rooij Quartet & in voorprogr. Frank’s Hot Ten 10 maart 2024

Het doorsnee carnavalsrepertoire is niet direct het genre dat je koppelt aan de jazz. Maar als je de grote feest-hits steekt in een swing-jasje blijkt dat de melodie en de akkoorden zich heel goed lenen om ooit als jazz-standard de boeken in de te gaan.

Het Marc van Rooij Quartet met Marc van Rooij op bas, Bert Boeren op trombone, Chris Strik op drums en Rob van Bavel op piano, zijn het avontuur om platte carnavalshits om te buigen naar klankrijke jazz-stukken aangegaan en niet zonder succes. In hun programma Carnaval d’Jazz horen we ze allemaal voorbij komen: ‘Willempie zie je overal’, ‘Polonaise Hollandaise’ en natuurlijk ‘Het leven is goed in het Brabantse land’. Zo gauw je de hoempapa vervangt door swingende jazz-ritmes en bij de recht-toe-recht-aan-akkoorden kiest voor goed gevulde jazz-akkoorden lijkt het alsof je luistert naar stukken die ook zo maar in het repertoire van Louis Armstrong of in de bigband van Count Basie niet misstaan zouden hebben.

In alles klinkt door dat dit vier top-musici zijn: de solo’s zijn soms lyrisch en soms opgetogen maar altijd spannend. Het muzikaal fundament is super strak en staat als een huis. De arrangementen van Rob van Bavel verdienen ook een groot compliment: welluidend, soms humorvol en altijd creatief.

In het voorprogramma horen we, inmiddels de eigen huisband van Yes Jazz: Frank’s Hot Ten. Deze tienkoppige formatie, de naam zegt het al, laat horen dat ze zich als band langzaam maar zeker aan het klaarstomen zijn voor het grote podium. Elk jaar klinkt de sound weer wat compacter en worden de stukken, maar ook de geïmproviseerde solo’s, interessanter. Behalve in Valkenswaard speelt de formatie op festivals in onder andere Domburg en Breda. Als ze zich zo blijven ontwikkelen wordt het aantal podia waar ze terecht kunnen alleen maar groter. Trots op deze huisband!

Dick Hermsen

11 maart 2024

Teus Nobel | Acoustic Trio – voorprogramma aanstormend jong jazz-talent Weredi 21 januari 2024

Teus Nobel | Acoustic Trio – voorprogramma aanstormend jong jazz-talent Weredi 21 januari 2024

Het nieuwe jaar werd op zondag 21 januari muzikaal afgetrapt in een vol en gezellig Hofnar café. In het voorprogramma speelden drie leerlingen van Weredi. In een kleine bezetting, bestaande uit gitaar en twee zangeressen, vertolkten ze een aantal jazz standards. De zangeressen Fleur van Dijk en Isabelle Wessels wisselden elkaar af en lieten ons genieten van een aantal mooie nummers: All of me, Fly me tot the moon, Moondance, I rather go blind. Mooi gezongen en passend begeleid op de gitaar door Siem van Drogen. Siem kreeg de gelegenheid om te ‘shinen’ met een eigen bewerking van Autumn leaves dat naadloos overging in het nummer Black bird van The Beatles.
Na een korte pauze betrad het Teus Nobel Acoustic Trio het podium. Ook hier een kleine bezetting: Teus Nobel op trompet en bugel, Tim Langedijk op gitaar en Marius Beets op bas. Ook zij lieten ons horen dat voor geweldige muziek je niet per sé een grote band nodig hebt. Ze speelden voornamelijk rustige, ingetogen nummers in de sfeer van Chet Baker. Het was soms muisstil in het café en je zag mensen genieten. Er passeerden nummers als Sad walk, Little wing, My little brown book en Look for he silver lining. Ook een eigen compositie van Teus Nobel, No goodbye, was prachtig. De muzikanten wisselden elkaar regelmatig af met prachtige solo’s waarbij elk instrument even voor het voetlicht kwam. Al met al was het een geslaagd optreden en een mooi begin van 2024.

Herman Gielen

 

Review Kerstmatinee The Nightcats – ft Jos de Brouwer 17 december ‘23

Review Kerstmatinee The Nightcats – ft Jos de Brouwer 17 december ‘23

Het is zondagmiddag 17 december, een week voor Kerst. In de grote zaal van De Hofnar is het verrassend binnenkomen. De zaal is gehuld in sfeervolle kerstverlichting. Geen lange rijen met stoelen, maar gezellige zitjes met het zicht op het podium. Liefhebbers van bigbandmuziek druppelen langzaam binnen.

De voorzitter heet de bezoekers welkom. Dan kan het muziek-kerstfeest beginnen. The Nightcats uit Eersel is de bigband die deze Yes Jazz-matinee mag opluisteren. Dit is niet zo maar een bigband. Vanaf het eerste moment laten de musici zien en horen waarom dit een veelgevraagde formatie is. De timing van de swing is vlijmscherp, de sound is vol en warm.

De bigband beschikt over een uitstekende dirigent, prima solisten en een humorvolle zangeres met een heel warm en mooi zuiver stemgeluid. Met overtuiging geeft ze vocale inhoud aan de prachtige standards die voorbij komen. Onder andere ‘Shiny stockings’, ‘Somewhere over the rainbow’, ‘Be good’ van Gregory Porter en ‘Too darn hot’ van Cole Porter passeren de revue. Zelfs ‘Formidable’ van Charles Aznavour en een aantal mooie hoogtepunten uit het ijzeren kerstrepertoire ontbreken niet op het repertoire.

Als gastsolist is niemand minder dan saxofonist Jos de Brouwer uitgenodigd. De Brouwer en De Nightcats blijken een goede combinatie. Jos de Brouwer heeft een mooie ronde toon, een soepele manier van spelen en verzorgt spannende solo’s. Hij laat op dit podium wederom zien waarom Valkenswaard trots is op deze sympathieke en getalenteerde muzikant van eigen bodem.

Dick Hermsen
21 december 2023

Review The Busquitos – Comic Jazz

Review The Busquitos – Comic Jazz

Yes Jazz-voorzitter Gert Poppe zegt het al heel treffend in zijn openingswoord: in de jazz krijgen veel emoties een eigen plek, bijvoorbeeld vreugde, verdriet, pijn en liefde. Maar humor en jazz is een combinatie die je maar zelden tegenkomt. Dat deze combi juist heel goed samen kan bewijzen The Busquitos op een hele mooie manier.

Op zondagmiddag 12 november staan ze op het Yes Jazz-podium in de Hofnar in Valkenswaard. De kleurrijke, stripfiguurachtige kledij, de vier muzikanten gaan identiek gekleed, verraadt al dat dit kwartet jazz speelt met een dikke knipoog. Maar de muziek is heel goed. De vier musici beheersen hun instrumenten meer dan prima.

Omdat de drums ontbreken zorgen alle instrumenten ook gelijk voor de ritmische basis. Daarnaast klinken er snelle solo’s van zowel de bas, de gitaar, de viool als de tenor-saxofoon. De humor zit vaak in de solo’s. Zo zijn er voor de geoefende luisteraar veel klassieke citaten te ontdekken. En dat dan ook weer op een grappige manier: Mozart lijkt te worden ingezet, maar dan loopt dat toch geheel onverwacht door in een andere bekende melodie. Allemaal, ritmisch en melodisch, knap aan elkaar geknoopt.

Het repertoire is breed en bestaat uit bekende en minder bekende jazz-standards. Zo wisselt Sweet Georia Brown gemakkelijk af met een ‘ode aan de sigaret’ of met Jingle Bells.

Ook betrekken de musici het publiek humorvol in het spel. De waardering die terugkomt voor zowel de muziek als voor de grappige animatie is groot. The Busquitos is een kwartet dat uitstekende jazz brengt in een humorvol jasje.

Dick Hermsen

13 november 2023

Review Tuinconcert Josien & Friends

Review Tuinconcert Josien & Friends – 3 september 2023

 

Volgens traditie start het Yes Jazz-seizoen op de eerste zondag van september in de Parktuin ‘Theehuis Mevrouw Van Best’ in Valkenswaard. Een prachtige locatie waar de jazz extra goed tot haar recht lijkt te komen. Toeval of niet, ook lijkt het in het eerste weekend van september altijd mooi weer te zijn. Zo ook bij deze editie.

Josien van Och is voor het Yes Jazz-podium geen onbekende. Sinds 2003 staat ze met enige regelmaat op het Yes Jazz-podium. Elke keer weer is het een groot genoegen om dit talent van eigen bodem te mogen zien en horen. Ze speelt op vele podia in zowel Nederland als ver buiten de grenzen. Des te eervoller is het om haar op het thuispodium te mogen begroeten.

Josien zingt met  groot gemak. Ze heeft een mooi en jazzy stemgeluid. Haar timing is soepel en muzikaal. Af en toe flitst er een fraaie scatsolo voorbij. Ze wordt daarbij professioneel ondersteund door vier uitstekende muzikanten. Pianist Jaap van der Voet, voor deze gelegenheid een invaller, is de muzikale rots in de branding: stabiel in zijn begeleidende partijen en heel virtuoos in de solo’s. Gitarist Herbie Guldenaar valt op door zijn warme gitaargeluid en zijn altijd rake, vloeiende solospel. Het stevige en uiterst betrouwbare fundament van de band vormen bassiste Moniek van de Wiel en drummer Marcel van Vught. ‘Je zal maar mogen optreden met zulke muzikanten’ zoals Josien van Och het zo mooi verwoordde.

Dick Hermsen

5 september 2023

 

Review Sandlake City Jazzband – 21 mei 2023

Review Sandlake City Jazzband – ‘Dixieland Swing’ – 21 mei 2023

Een mooie setting: een overvol theatercafé van De Hofnar, een glinsterend zonnetje dat voorzichtig naar binnen schijnt en op het programma een ‘oude-stijl jazzband’. Dit is het decor van het laatste Yes Jazz-concert van dit seizoen.

De Sandlake City Jazzband heeft als handelsmerk: witte blouses, kleurige bretels en vooral het organiseren van een muzikaal feestje. De band bestaat al 35 jaar. Natuurlijk is de bezetting zo nu en dan gewijzigd. Maar de grote leider, Bert Liebrecht, geeft vanaf de start richting aan dit muzikaal gezelschap.

Oudestijl jazz is vooral vrolijke muziek: meerdere blazers klinken door elkaar of er is één solist waarbij de andere blazers begeleiden. Soleren kunnen de musici heel goed. De ene na de ander improvisatie rolt van het podium. Alles prima ondersteund door een strakke ritmesectie van drums, contrabas en gitaar of banjo. Ze zijn verpakt in mooie jazz-standards zoals Sweet Georgia Brown, All of me en I can’t give you anything but love. Maar volkomen onverwacht komt ook opeens Kortjakje en Bij ons in de Jordaan voorbij.

Het publiek genoot. Een betere afsluiting van het seizoen was nauwelijks denkbaar.

Dick Hermsen


 

Review Mirjam van Dam Quartet – Jewish Jazz – 30 april 2023

Review Mirjam van Dam Quartet – Jewish Jazz – 30 april 2023

 

Precies 20 jaar geleden, in 2003, startte Yes Jazz met haar eerste optredens. Zo kreeg deze zonnige zondagmiddag in het theatercafé van De Hofnar een extra feestelijk tintje mee. Toeval of niet, Ed Boekee, de pianist van het kwartet, speelde in het allereerste Yes Jazz-jaar ook al mee in één van de bands die toen geprogrammeerd stonden. Hij is inmiddels 20 jaar ouder maar ook nu weer kroop de getalenteerde pianist bij dit jubileumconcert enthousiast achter de piano.

Het Mirjam van Dam Quartet is uitgenodigd om deze zondagmiddag muzikaal inhoud te geven. De vocaliste stond al eerder op het Yes Jazz-podium. In 2016 toerde Mirjam van Dam met een succesvol Ella Fitzgerald-programma. Dit keer staat de focus op de ‘Jewish Jazz’. De vocaliste met Joodse roots vertelt met emotie haar eigen verhaal, maar ook dat van Joodse componisten die met zwarte musici samenwerkten en andersom. In de muziekwereld van de jaren twintig en dertig baart dit veel opzien. Veel componisten van Joodse afkomst komen vanmiddag voor het voetlicht: onder andere Irving Berlin, Artie Shaw, Benny Goodman en George Gershwin. Teksten zijn in het Engels, maar ook in het Jiddish. Bijvoorbeeld het overbekende ‘Tea for two’ klinkt opeens heel apart in het Jiddish.

Mirjam van Dam heeft een prachtige stem. Ze zingt met een haast omfloerst fluweel geluid. Altijd rag-zuiver en met de nodige swing. Ze wordt ondersteund door drie uitstekend spelende muzikanten: Ed Boekee op piano, Peter Peuker op saxofoon en klarinet en Niels Tausk op contrabas en trompet, die het stemgeluid soms stevig, maar waar nodig heel licht van een muzikaal fundament voorzien. Het geheel blijft altijd muzikaal en swingend.

Over een maand duikt het kwartet de studio in om het klinkend resultaat op een geluidsdrager vast te leggen. Eventueel zelfs met toevoeging van strijkers en andere instrumenten. Daar kijken we naar uit!

Dick Hermsen
1 mei 2023
 

Review Trio In Bocca al Lupo / voorprogr. Frank’s Hot Ten – 12 mrt. ’23

Review Trio In Bocca al Lupo / voorprogr. Frank’s Hot Ten – 12 mrt. ’23

12 maart 2023. De zondagochtend was druilerig, in de middag klonken warme jazz-klanken in het Hofnar-café.

Volgens een lange traditie hadden we “Frank’s Hot Ten” te gast in het voorprogramma. We kunnen deze band ondertussen met recht de Yes Jazz huisband noemen en … ze worden elk jaar beter. Ze traden op met een nieuwe trompettist, met nieuwe trompet, maar helaas zonder de pianist, die door corona geveld was. Klassieke, goed in het gehoor liggende nummers zoals “Old Devil”, “Jumping at the Woodside” en “Is you Or Is You Ain’t My Baby”, werden met veel enthousiasme en zichtbaar plezier ten gehore gebracht. Ze werden mooi gelardeerd met improvisaties. Met zo’n grote bezetting, waartoe ik de zang ook reken, is het aantal instrumenten divers en het klankspectrum mooi gevuld. Dit jaar traden ze wat eerder op want “Frank’s Hot Ten” slaat steeds meer de vleugels uit. Tijdens ons laatste concert van dit seizoen, op 21 mei, zullen ze namelijk optreden op het Breda Jazz Festival. We wensen ze veel succes en … tot 2024!

Na de pauze trad het Trio “In Bocca al Lupo” op. Drie muzikanten uit België met Italiaanse roots. Ze spelen zonder ritmesectie en dat geeft hun muziek iets moois, iets breekbaars. Op trompet speelde Carlo Nardozza soms fel en krachtig, andere keren zacht en prachtig ingetogen. Het samenspel met zijn collega’s, Alano Gruarin op piano en Tim Finoulst op gitaar, was mooi, ze gaven elkaar prima de ruimte. Je kon goed merken dat ze elkaar perfect aanvoelen en goed op elkaar ingespeeld zijn. Ze speelden nummers van hun eerste CD “Nostalgia” en van hun tweede “Dedicato”. Op de laatste CD zijn de nummers opgedragen aan mensen die veel voor de bandleden betekenen en hebben betekend. Een prachtig thema om een CD te maken, vindt u niet?

Herman Gielen