Review Happy Village met Frank Montis– 11 okt. 2026

Review Happy Village met Frank Montis – 11 okt. 2026

Het Hammond B3-orgel kent een vaste schare van liefhebbers in de jazzwereld. Dat is niet voor niks, De magische klank van het instrument zorgt voor uitbundige muzikale climaxen, maar tovert net zo gemakkelijk ingetogen en intieme fragmenten uit de boxen. Yes Jazz mag zich ook vanmiddag weer verheugen op veel enthousiaste bezoekers die afkomen op het trio rond Hammond-specialist: Frank Montis.

Op het podium staan drie hele goede musici. Het is eigenlijk heel bijzonder wat er muzikaal gebeurt. De drie musici lijken hun gang te gaan op het eigen instrument, maar uiteindelijk klinkt het heel harmonisch samen. Als luisteraar valt er dan ook steeds veel te genieten. De focus verplaatst zich steeds naar een andere speler op het podium. Je zou de muziek bijna polyfoon kunnen noemen. Dit is de stijl uit de barokperiode waarin er meerdere melodieën tegelijkertijd door elkaar klinken. Maar bij elkaar geeft het een prachtig klankresultaat. Dat is precies wat er gebeurt.

Frank Montis vormt de basis van het trio vanaf het orgel. Hij doet dit knap want hij verzorgt de harmonieën en de solo’s in de rechterhand maar tegelijkertijd neemt hij de baspartij voor zijn rekening met de linkerhand. Niet met de voeten zoals meestal het geval is op het Hammondorgel. Hij is een virtuoos op het instrument.

Pim Dros is de schilderende drummer en percussionist. Waar nodig zorgt hij voor een strak begeleidend ritme, reggae, salsa of swing, alles komt langs. Maar net zo gemakkelijk zoekt hij zijn eigen weg met korte, opvullende riffs. Passen doet het altijd. Het maakt het ritmische deel van de muziek heel spannend.

De man vóór aan op het podium, Rolf Delfos, zorgt met een hele mooi toon op de tenorsaxofoon voor de melodielijnen. Maar tegelijkertijd is hij ook van de boeiende, knappe en vileine improvisaties.

En, zoals gezegd, de drie solisten laten de muziek steeds weer samenkomen tot een prachtig geheel. Wat is dit een heerlijk trio!

Dick Hermsen
13 oktober 2026

Korte Samenvatting

Review Tuinconcert met Herbie Guldenaar Quintet ‘The ECM Project’ –  30 aug. 2026

Review Tuinconcert Herbie Guldenaar Quintet ‘The ECM Project’ –  30 aug. 2026

‘Jazz op hoog niveau uit eigen regio’

Bij binnenkomst van de Thee- en Parktuin van Mevrouw van Best ziet het er dreigend uit met een donker bewolkte lucht. Gelukkig zijn de jazz-weergoden goed geluimd. Het weer kan uiteindelijk niet beter: geen spatje regen, behaaglijke temperaturen en af toe een bescheiden zonnetje.

Op het podium bevinden zich vijf uitstekende musici, vijf toptalenten. Het programma van dit kwintet krijgt de titel ‘ECM-Project’ mee. ECM is een label dat opgericht werd in de eindjaren zestig in München. Jazz-musici vanuit allerlei windstreken werden gevraagd om onvoorbereid met elkaar de studio in te gaan en muziek op te nemen. Daar ontstonden mooie experimenten met heel veel prachtige en vaak spannende muziek als resultaat. Composities van verschillende grote artiesten die aan deze muzikale experimenten meewerkten komen bij dit kwintet voor het voetlicht. Zo horen we meerdere stukken van Chick Corea en Pat Matheny. Maar ook Antônio Carlos Jobim en Ralph Towner ontbreken niet.

De muziek klinkt mooi uitgebalanceerd, soms heel druk in muzikale lijnen maar soms ook heel ingetogen en klein. Gitarist en sympathieke voorman Herbie Guldenaar heeft een hele mooie en soepele speelstijl in zijn solospel. Opvallend fraai is de sound van zijn gitaargeluid. Het fundament is in goede handen bij drummer Pieter Bast en bassist Martin de Graaf. Jaap van der Voet (piano), hij is met enige regelmaat in hele wisselende bezettingen te horen bij Yes Jazz, is zeer virtuoos in zijn solo’s, voortdurend muzikaal in zijn spel en altijd dienstbaar aan het geheel. Een sprankelende klank-toplaag komt van vibrafonist Jan van den Boomen. Zijn spel geeft de muziek een prettig soort transparantie. Ook van zijn hand komen zeer boeiende solo’s.

De fascinerende muziek, maar ook de prachtige omgeving en het aangename weer zorgen bij elkaar voor een prachtige Yes Jazz-aftrap van het nieuwe jazz-seizoen in Valkenswaard.

Dick Hermsen

30 augustus 2026

Eva sur Seine Quartet & Frank’s Hot Ten – 10 mei 2026

Eva sur Seine Quartet & Frank’s Hot Ten – 10 mei 2026

Op zondag 10 mei 2026 stond het laatste Yes Jazz-concert van dit seizoen op het programma. Traditiegetrouw staan er bij deze afsluiting dan een voorprogramma én een hoofd–act gepland. Een mooie, gevarieerde muziekmiddag met fraaie jazz mogen we tegemoet zien.

Frank’s Hot Ten, het voorprogramma, kan inmiddels eigenlijk een beetje beschouwd worden als de huisband van Yes Jazz. Eens per jaar komen ze voor het voetlicht met prettige jazz-standards, verpakt in prachtige arrangementen. De band is ooit voortgekomen uit een workshop van saxofonist en klarinettist met Valkenswaardse roots: Frank Roberscheuten. De band heeft zich na zo’n 10 jaar ontwikkeld tot een formatie die uitstekend past op de betere jazz-podia.

Eva sur Scene speelde al eerder voor Yes Jazz, ruim tien jaar geleden. Ze maken frisse gipsy-muziek van hoge kwaliteit. De zangeres, Eva Scholten, zingt fantastisch en heeft een hele plezierige manier van presenteren. Door haar losse manier van zingen neemt ze je als luisteraar gemakkelijk mee in de beleving van de zigeunermuziek.

Ook de drie begeleidende musici, Thomas en Max Baggerman op gitaar en Jort Terwijn op contrabas, verstaan de gipsy-stijl heel goed: er klinken strakke begeleidingen en, zoals dat hoort in deze stijl, zeer virtuoze en fraaie solo’s op de gitaar en zelfs op de contrabas.

Een feestelijker afsluiting van dit Yes Jazz-seizoen was nauwelijks denkbaar.

Dick Hermsen
21 mei 2026

Review Thaïsa Olivia – 19 april 2026

Review Thaïsa Olivia – 19 april 2026

Als buiten de zon schijnt merkt Yes Jazz dat doorgaans gelijk aan dalende bezoekersaantallen. Maar dit keer is het theatercafé van De Hofnar goed bezet. Dat moet wel haast te maken hebben met de kwaliteit van de band.

Het is niet voor het eerst dat Thaïsa Olivia op het Yes Jazz-podium staat. Dit deed ze al twee keer eerder: in 2003 en in 2014. Vandaag is het thema ‘From Amsterdam to New York’. De zangeres leeft in Nederland maar verblijft met grote regelmaat in New York. Ze vertelt over de overkomsten van het jazz-leven tussen de beide steden, maar vooral ook over de verschillen.

Thaïsa beschikt over een prachtig stemgeluid. Ze zingt mooi, soepel en gemakkelijk met een jazzy sound en een fijne jazzy feel. De drie begeleiders verstaan hun vak. Het zijn alle drie uitstekende musici. In begeleidende rol zijn de drie musici prettig dienstbaar aan de zangsoliste. Maar als het aankomt op soleren horen we prachtige en virtuoze hoogstandjes op zowel piano (Christian Doepke), contrabas (Joris Teepe) als op drums (Steve Altenberg).

Zowel eigen werk als bestaande jazz-standards komen voor het voetlicht. Bij de zelfgeschreven stukken van de zangeres draagt Christian Doepke zorg voor de fraaie arrangementen. We horen onder andere jazz-hits als ‘But not for me’ van George Gershwin, ‘Easy to love’ van Cole Porter en ‘Sophisticated lady’ van Duke Ellington voorbij komen. Het kwartet verrast af en toe door de Engelse teksten in het Nederlands te vertalen. Emiel Wienholts draagt zorg voor de goed lopende vertalingen. Vooral ‘Black Coffee’ krijgt hiermee een hele mooie uitvoering.

Dick Hermsen

4 mei 2026

Take Eight – 1 maart 2026

Take Eight – 1 maart 2026

Niet minder dan elf musici stonden op het Yes Jazz-podium op zondag 1 maart jl. De formatie ‘Take Eight’ bestaat uit acht vocalisten en vier begeleidende muzikanten. Als er dan één zangeres ziek is blijft er altijd nog een elftal over. In deze setting schitterde Take Eight op het Yes Jazz-podium.

Take Eight maakt prachtige muziek. Close harmony vormt natuurlijk de kern van de muziek. De zeven stemmen samen vormen een mooie vocale eenheid. Af en toe hoor je een solostem en ook dat klinkt dan verrassend goed. De muziek van Manhattan Transfer als vergelijking is misschien een stap te ver, maar in concept is dat wat Take Eight doet. De lat ligt hoog.

De arrangementen zitten vilein in elkaar: in detail gebeuren er hele mooie dingen in de samenzang. In timing klinkt het allemaal helemaal gelijk en waar nodig swingt het als een trein. Ook op zuiverheid valt er weinig op de zang aan te merken. Dat is echt knap met meerstemmige arrangementen zoals Take Eight die voor het voetlicht brengt.

Het repertoire is samengesteld uit stukken die zich uiteraard goed lenen voor close harmony. Zo horen we wat jazz-standards als ‘How high the moon’ en de prachtige bossa nova-song ‘Desafinado’. Het onovertroffen ‘Birdland’, een stuk uit 1977 waar de band Weather Report ooit heel bekend mee werd en dat later prachtig werd vertolkt door Manhattan Transfer, krijgt met Take Eight een hele mooie uitvoering. Als afsluiting altijd een muzikaal feestje, klinken twee Stevie Wonder-hits.

Echt jammer om bij de afkondiging te horen dat Take Eight gaat stoppen als formatie. We mogen hopen op een doorstart. Heel zonde als dit verloren gaat.

Dick Hermsen
6 maart 2026

Review Undercurrent Trio met Gerard Kleijn op trompet 19 jan. 2026

Review Undercurrent Trio met Gerard Kleijn op trompet 19 jan. 2026

Recensie website Jazzism

Review Kerstconcert Peter Beets en Sven Figee Quartet – zondag 14 december 2025

Review Kerstconcert Peter Beets en Sven Figee Quartet – zondag 14 december 2025

Kerst staat voor de deur. Volgens traditie verandert de theaterzaal van de Hofnar dan voor één middag in een prachtig en sfeervol verlicht kerstpodium waarop Yes Jazz de sfeer mag vormgeven. Dit keer was het de beurt aan Peter Beets en Sven Figée om het kerstpodium muzikaal in te kleuren.

De twee frontmannen van het kwartet weten als geen ander hoe ze het publiek kunnen meekrijgen in hun spel en hun enthousiasme. Dat ze allebei zeer vaardig zijn op de toetsen mag bekend zijn, maar dat ze ook zeer op elkaar zijn ingespeeld laten ze goed zien en horen. In het spel van Peter Beets hoor je vilein zijn klassieke voorkeuren terug, terwijl Sven Figée meer de swingende fusionkant laat klinken op zijn prachtige Hammondorgel. Dat zorgt voor een mooie samensmelting van de beide stijlen. Alles wordt heel steady ondersteund door Sander Smeets op drums en William Barret op contrabas, ook twee kanjers op hun instrument.

Bij Peter Beets spat de creativiteit en de spontaniteit op een energieke manier van het podium af, waarbij het goed is dat Sven Figée dit af en toe zowel muzikaal als in woorden in banen weet te leiden. Ook hierin ontstaat weer een mooie symbiose.

Pareltjes als The man I loved, Caravan en Georgia on my mind klinken vanaf het podium. Natuurlijk mag een knipoog naar de Kerst niet ontbreken. Hiervoor wordt Winter Wonderland nog een keer van de plank gehaald.

Na dit fraaie concert kan de Kerst beginnen.

Dick Hermsen

17 december 2025

Trio Lucas van Merwijk met project Kaaskop – 19 oktober 2025

KAASKOP door Trio Lucas van Merwijk – 19 oktober 2025

Op 19 oktober 2025 is het weer zover: het eerste optreden van het nieuwe seizoen op het vaste Yes Jazz-podium staat voor de deur. Vanmiddag een bijzonder programma van Trio Lucas van Merwijk: Muzikaal Nederlands Cultureel Erfgoed, gestoken in een goed zittend jazz-jasje.

De opzet is eenvoudig: songs uit het Nederlandse hitverleden worden omgesmolten tot heuse jazz-standards. Veel bekend repertoire komt voor het voetlicht. Al direct na de eerste paar maten zie je mensen naar elkaar kijken met de vraag ‘wat is dit ook alweer?’ Het is altijd jazz, maar steeds gebaseerd op een melodie uit de popmuziek. Het publiek wordt bij het herkennen van de titel een beetje geholpen door een groot digi-scherm dat aan de rand van het podium staat. Hierop zie je telkens een kleine hint. Bijvoorbeeld bij ‘Little green bag’ van George Baker is op het scherm een klein groen tasje te zien. Lijkt eenvoudig maar je moet toch elke keer wel steeds weer de link leggen.

Op het podium staan drie top-musici. Ze verstaan alle drie hun vak. De strakke basis wordt gelegd door Lucas van Merwijk en Boudewijn Lucas op drums en bas. De melodiepartijen en de solo’s komen, goed en creatief gespeeld, vooral van de hand van Ed Verhoeff. Prachtig om te horen hoe Fred Astair van The Mo in deze jazz-versie klinkt. Venus van Shocking Blue wordt een echte jazz-klassieker en zelfs Jules de Corte klinkt vertrouwd met deze swing-feel.

Heel bijzonder om jazz op deze manier te ervaren. Daar waar je verwacht dat twee werelden elkaar moeilijk verdragen: pop en jazz, ontstaat hier juist een mooie symbiose tussen deze twee tegengestelde polen. Knap gedaan!

Dick Hermsen

21 oktober 2025

Review Tuinconcert Charlestown Jazz Band – 14 sept. 2025

Visuele review Tuinconcert Charlestown Jazz Band – 14 sept. 2025

 

Tickets Tuinconcert Charlestown Jazz Band – 14 sept. 2025

Tickets Tuinconcert Charlestown Jazz Band – 14 sept. 2025

Totaal: € -