Review Thom Ritter Quintet – 17 november 2019

Review Thom Ritter Quintet – 17 november 2019

Met het Thom Ritter Quintet hebben we op zondag 17 november weer een sfeervolle muzikale reis mogen meemaken. Er werd bij wat oudere stationnetjes aangelegd, waar we van jazzstandards zoals “Lullaby in Birdland” mochten genieten, maar ook bij modernere stations waar pop-geïnspireerde jazz met onder andere “Practical Arrangement“ van Sting werd geserveerd.

De reis voerde van het swingende Amerika naar het noordelijke Scandinavië met zijn eigenzinnige en vrije jazzgeluid. Het was een gevarieerd programma. Soms speelde de volledige band een swingend nummer, soms speelde Thom alleen op de piano een gevoelig nummer, zoals bijvoorbeeld het openingsnummer “Washing of the Water” van Peter Gabriel.

De andere muzikanten lieten ook van zich horen, zoals Rik van de Made met zijn heerlijk warme saxofoongeluid en het fijnzinnige improvisatiewerk van Sander de Nood op gitaar. Dit alles werd prima en met finesse begeleid door Jorrit Romme op drums en Mattia Matranga op contrabas. Met Mattia werd ook een internationale component toegevoegd aan het orkest bestaande uit jonge muzikanten van het conservatorium van Tilburg. Zij hebben een mooie jazz-toekomst voor zich en we hopen hen dan ook weer snel een keer terug te zien op het podium van Yes Jazz.

Herman Gielen
17 november 2019

 

QLess – 13 oktober 2019

QLess – 13 oktober 2019

 

In zijn aankondiging memoreerde de Yes Jazz-voorzitter het al: een concert programmeren op de 13e brengt altijd een zeker risico met zich mee. En ja hoor, precies bij dit concert op 13 oktober laat de mondharmonicaspeler, Wim Dijkgraaf, het afweten. Op de vooravond van het optreden ging hij door zijn rug en kon hij vervolgens niet meer op of neer. Een acute spitaanval! Nu wil het toeval dat gitarist Tim Langedijk en contrabassist Marc van Rooij ooit samen in een duo-bezetting zijn begonnen. Dus de oplossing lag voor de hand: van trio naar duo. Het concert kon gelukkig gewoon doorgaan.

Met deze keus mocht het publiek zich gelukkig prijzen. Wat een mooie muziek maken deze twee musici. Ze schrijven de stukken vooral zelf. Een enkele keer komt er een standard langs. Maar die is dan weer zo bewerkt dat je ‘m nauwelijks nog herkent. Opvallend is de prachtige sound van de gitaar van Tim Langedijk. Los van zijn geluid speelt hij ook erg mooi. Mooie heldere melodische lijnen, spannende akkoorden, altijd trefzeker. Mark van Rooij zorgt voor het fundament. Hij speelt op een manier dat hij tegelijk de functie van de drummer voor zijn muzikale rekening neemt. Hij speelt mooi, stevig en waar nodig, heel stuwend. In combinatie maken ze echt hele bijzondere muziek. Een Yes Jazz-concert met een spannende aanloop en uiteindelijk een prachtig resultaat.

Dick Hermsen

16 oktober 2019

The Deli Cat – 22 september 2019

The Deli Cat – 22 september 2019

Vocale perfectie. Dat is een mooie samenvatting van wat Deli Cat laat horen. Spatzuiver en heel goed getimed allemaal. Prachtig in balans.

Op zondag 22 september jl. speelde Deli Cat voor Yes Jazz in het theatercafé van De Hofnar in Valkenswaard. De leden van het vocale kwartet kennen elkaar van het Amsterdams Conservatorium. Van daar uit zijn ze dit muzikale avontuur gestart. Dat avontuur bleek succesvol genoeg om de samenwerking voort te zetten. De begeleiding wordt sfeervol ondersteund door gitaar en contrabas. De relatief luchtige begeleiding zorgt voor een prettige lichtheid in de muziek.

De klank van het kwartet laat zich gemakkelijk vergelijken met de Pied Pipers, een vocaal kwartet uit Chicago dat vooral begin jaren ’40 heel populair was. Alleen waren de Pied Pipers met drie mannen en één vrouw. Bij Deli Cat is het gelijk verdeeld: twee mannen en twee vrouwen. Maar beide vocale kwartetten doen niet voor elkaar onder in kwaliteit: harmonieën zijn echt ‘close’. Beide kwartetten produceren mooi gearrangeerde pareltjes met veel gevoel voor verfijning in de zangpartijen.

Dick Hermsen
28 september 2019

Terugblik Openluchtconcert Paulus Schäfer & Dominique Paats 1 september 2019

Terugblik Openluchtconcert Paulus Schäfer & Dominique Paats 1 sept. 2019

Charlestown Jazzband & Frank’s Hot Ten – 19 mei 2019

Charlestown Jazzband & Frank’s Hot Ten – 19 mei 2019

 

 

Bruce Brodnall Concept – 14 april 2019

Bruce Brodnall Concept – 14 april 2019

Caribbean sounds in Valkenswaard

 

Bruce Brodnall is geen onbekende voor het Yes Jazz-podium. Met een hele forse formatie speelde hij ook al, zo’n tien jaar geleden, op het Yes Jazz-podium in De Hofnar. Toen ging het dak er af. De verwachtingen waren dus hoog gespannen.

Bruce is een muzikale alleskunner: hij speelt gitaar, percussie, basgitaar en heeft een zoet gevooisde soulstem. Als je als band start met ‘Ain’t no sunshine’ van Bill Withers heb je het publiek al gelijk goed mee. De band van Bruce is eigenlijk een vriendenband, maar wel met hele goede musici. De strakke basis van drums, Dimi, en basgitaar, Bruce, wordt gevuld met prettige funky jazz-licks op gitaar, Kenneth, en vol toetsenwerk, Sharif. De dwarsfluit, Marcel, verzorgt virtuoos en muzikaal de solopartijen. Backgroud-zangeres Sandy vult de vocalen met haar soepele stem mooi op. Laura ondersteunt het geheel op percussie.

De muzikale start van de band verloopt wat rommelig, maar al naar gelang de middag vordert wordt de muziek beter en de band hechter. Covers worden afgewisseld met eigen composities. En, zoals deze formatie betaamd, wordt er afgesloten met een stevige dansset.

Dick Hermsen
18 april 2019

Montis, Goudsmit & Directie – 17 april 2019

Montis, Goudsmit & Directie – 17 april 2019

Af en toe zijn er van die legendarische concerten waarbij je kunt zeggen: ‘…en ik was er bij’. Dit was er zo één. Op zondag 17 februari jl. speelden Frank Montis (Hammondorgel), Anton Goudsmit (Gitaar) en Cyrille Directie (Drums) in het Theatercafé van De Hofnar Valkenswaard. Alle drie hebben ze hun sporen verdiend in het professionele circuit. Goudsmit is bekend van onder andere The New Cool Collective en The Ploctones. Montis speelde lange tijd in Gare du Nord. Directie drumde in meerdere bands en was onlangs nog te zien in De Wereld Draait Door voor een ‘Masterclass’.

Samen vormt dit trio een hechte eenheid. De energie knalt van het podium. Vooral Directie speelt een leidende rol. Hij doet de aankondigingen, zweept het publiek op en ziet zelfs kans om een dansvloer vol te krijgen. Maar als het gaat om de muzikale invulling hebben alle musici een evenredig aandeel. De vette sound van het Hammond en de prachtige solo’s op dit orgel kleuren het geluid van het trio. De gitaarsolo’s zijn virtuoos en krachtig. Het knappe slagwerk is stuwend en zorgt voor een voortdurende stevige beat.

Het is een feest om dit trio te zien en horen spelen. Hopelijk zien we ze over niet al te lange tijd weer terug op het Yes Jazz-podium.

Dick Hermsen

18 februari 2019

Marit Thus Quartet – 20 januari 2019

Ook in 2019 hoopt Yes Jazz weer kleur te geven aan het jazzleven in Valkenwaard. Het kwartet dat de aftrap gaf op zondag 20 januari, zette alvast de toon.

Wat een bijzondere muziek speelt het Marit Thus Quartet. Het is jazz, maar wel met veel toegevoegde waarden. De stukken zijn vooral ingetogen. Echt uitbundig wordt het nooit. Melodieën zijn mooi en lyrisch, tempi meestal niet te snel, soms afwijkend van de bekende vierkwartsmaat. De klank is warm. Wat je vooral hoort is een jazztrio: piano (Marit Thus), contrabas (Joost Verbakel) en slagwerk (Neil van der Drift), met een bijzondere toevoeging van viool en zang (Anne Bakker). Deze laatste geeft een heel eigen geluid aan het viertal. Soms krijg je het idee dat de muziek wordt geschilderd. Met fijne penseelstreken wordt kleur gegeven aan fraaie melodische lijnen en bijzondere ritmische patronen.

De vier musici verstaan hun vak. Het zijn alle vier goede muzikanten. Samen vormen ze een hechte eenheid. Solo’s worden smaakvol ingevuld. Composities zijn voornamelijk van eigen hand. Soms verhalend, soms ook richting filmmuziek, hier en daar met wat Keltische invloeden, soms wat minimalmusic-achtig.

Marit is bezig met haar eerste cd. We kijken er met belangstelling naar uit.

Dick Hermsen – 21 januari 2019

Christmas Special met Frank Roberscheuten – 23 december 2018

Christmas Special met Frank Roberscheuten

Twee prachtige kroonluchters zorgen voor een sfeervolle verlichting in de theaterzaal van de Hofnar. De slierten van de feestelijke ‘Ameezing’ van de avond er voor wapperen vrolijk tussen de lichtjes door. Het ‘Ameezing gehalte’ werd overigens ook bij dit concert nog een keer ruimschoots bereikt in de toegift met de overbekende evergreen: I’m dreaming of a white Christmas. De zaal is goed gevuld: ruim 200 mensen vinden hun plaats in de zaal of op het balkon.

Niemand minder dan Frank Roberscheuten is bereid gevonden dit Yes Jazz Kerstconcert inhoud te geven. Hij heeft, voor deze ‘Christmas Special’, de meest vooraanstaande musici meegenomen: Chris Hopkins op piano, Rolf Marx op gitaar, Henning Gailing op contrabas en Shaunette Hildabrand als vocaliste. In de band zijn er zo vier nationaliteiten vertegenwoordigd. Het concert is een mix van swingende jazz en sfeervolle kerstmuziek. Zo klinken Honey Suckle Rose en How high the moon probleemloos naast Gloria in excelsius Deo en Jingle bells. Zelfs een prachtig, bijna klassiek, uitgevoerde Greensleeves op gitaar ontbreekt niet op het programma.

Opvallend fraai zijn de solo’s van het vijftal. Improvisaties zijn vaak virtuoos, goed getimed en vooral heel inventief in de toonkeuze. Het is een plezier om deze ras-musici op het podium te horen en te zien schitteren. Valkenswaard mag trots zijn op een muzikant als Frank Roberscheuten, die gelukkig  toch altijd nog wel een beetje tot cultuurgoed van eigen bodem gerekend mag worden.

Dick Hermsen – 23 december 2018

Event Falcontown Young Jazz Stars – 9 december 2018

Event Falcontown Young Jazz Stars – 9 december 2018

Na het succes van het eerste event ‘Falcon Young Jazz Stars’, het vorige seizoen, hebben we dit jaar kunnen genieten van een waardige opvolger. Een drietal jonge talenten had elk weer een enthousiaste gelegenheidsformatie gevormd en alledrie hebben ze hun beste beentje voorgezet. De variatie op deze avond kon niet groter zijn!

Om te beginnen beet Sanne Rambags met haar band het spits af. Met haar prachtige stem “schilderde” ze sprookjesachtige taferelen waarin geen enkele toonhoogte geschuwd werd; ze was zelfs in staat de trompet hierin te evenaren. Een aantal, veelal zelfgeschreven, nummers riep associaties op met Tibetaanse muziek wat nog versterkt werd door het gebruik van boedhistische schellen en een klankschaal. Sanne wist een geweldige feeërieke sfeer te creëren waar iedereen stil van werd. Naast Sanne speelden Koen Smits op trompet en Sjoerd van Eijk op piano. Beiden wisten vaak met een minimaal aantal goed getimede noten Sanne perfect te ondersteunen.

De tweede set was voor het Michiel Wetzer Trio,  gevormd door Neil Foreman op piano, Erwin Botram op de bas en Pleun Alkemade op drums en natuurlijk ‘onze’ Valkenswaardse Michiel Wetzer, voor de afwisseling op gitaar. De verrassing van de avond kun je wel zeggen. We kennen Michiel al langer als jazzpianist maar deze keer trakteerde hij ons op onvervalste kleinkunst. Geen jazz, maar ontzettend leuk. In de voetsporen van zijn grote voorbeelden, Leonard Nijgh en Boudewijn de Groot, zong Michiel zijn zelfgeschreven Nederlandstalige liedjes. We hadden hierin de primeur en hopen dat het hierbij niet zal blijven. Liedjes met grappige titels als ‘Gek duikbootliedje’ en ‘Edgar’ deden een glimlach verschijnen bij menig bezoeker, nog versterkt door het enthousiasme van Michiel. Het plezier dat hij uitstraalt is een garantie voor een mooie kleinkunst-loopbaan; al hopen we dat Michiel ook de jazz trouw blijft. Het op een na laatste liedje had het mooie refrein dat bleef hangen ‘Voor jou de oceaan, voor mij de wind’. Er werd afgesloten met een mooie eigen vertaling van het melancholische ‘Vincent’ van Don McLean. Het was niet alleen Michiel die met duidelijk plezier, en wat zenuwen, stond te spelen, ook zijn bandgenoten straalden.

Als laatste trad het Neil van der Drift Trio op. Er werden verschillende nummers gespeeld van de nieuwe CD van Neil, die de Odyssee als thema heeft. De band speelde zowel snelle nummers waar het vuur vanaf spatte alsook rustige ingetogen nummers zoals ‘Frozen Tree’’en “Heroe’, het slotnummer. Het nummer ‘Sharp as a knife’ was vanwege de vele kruisen in de muziek het lastigste stuk. Neil speelde samen met Sander de Bie op piano en Lennart van Dijk op een imposante bas. Het is vanuit de zaal vooral mooi om de wisselwerking tussen deze professionele artiesten te zien. We hebben genoten.

Herman Gielen