‘How about Rita?’ – 4 maart 2018

‘How about Rita?’ – 4 maart 2018

Vintage vocal jazz

Op zondag 4 maart trad “How about Rita” op in het Theatercafé van de Hofnar, ons vaste jazz podium. Het was een gezellige middag met wederom veel publiek en een vrolijk jazz-kwartet op het podium. Zoals ze het zelf omschreven zijn ze op zoek naar mooie “B-kantjes” uit de jaren vijftig en zestig: jazzy liedjes die wat minder bekend zijn maar die goed in het gehoor liggen. Maar, ook al waren het B-kantjes, hun uitvoering was A-waardig!

Nummers met titels als “Strawberry Moon” en “Mambo Italiano” waren voor de meeste gasten prettige muzikale verassingen. “East of the Sun” was waarschijnlijk het enige nummer dat wat bekender was.

Het plezier waarmee de bandleden speelden was aanstekelijk en de middag werd dan ook snel een gezellige bijeenkomst van jazzliefhebbers. Er werd niet alleen gezongen; het nummer “I love to whistle” werd grotendeels fluitend ten gehore gebracht door zowel de zangeres, Angela van Rijthoven, als door de bassist, Bart Wouters. Dat het vanwege een lachbui van de zangeres niet helemaal lukte tot het eind te fluiten nemen we haar niet kwalijk. Een ander nummer, “I’m forever blowing bubbles”, vroeg ook om een creatieve manier van zingen zoals u kunt raden. De drummer, Matty de Wijs, gaf een prachtige drumsolo in het nummer “Indeed I do”. Dat hij de vaste drummer verving was niet te merken; een echte professional. Ook de pianist Harry Kanters, geen onbekende in Valkenswaard, leefde zich uit in een aantal solo’s. Mooi dat hij van zijn hobby zijn werk heeft kunnen maken.

Over het algemeen waren het vrolijke nummers. Het nummer “Daydream” was een uitzondering en daarmee een rustpunt in het optreden en werd met veel gevoel door Angela uitgevoerd, chapeau.

Al met al een geslaagde middag, eentje om niet snel te vergeten.
—————————————————————————————————-
Herman Gielen
6 maart 2018

Opnames tijdens optreden van ‘How about Rita?’:

Take Eight – 14 januari 2018

Take Eight – 14 januari 2018

Jazzy vocal groep met combo

Veel bezoekers weten vooraf niet precies wat ze kunnen verwachten. Vier zangers en vier zangeressen met daarbij nog een begeleidend combo. Manhattan Transfer en New York Voices zijn niet voor iedereen een begrip blijkbaar. Hier valt het genre dan toch nog het beste mee te vergelijken. Close Harmony is ook wel een etiket dat hier graag wordt opgeplakt.

De muziek gaat over mooie, vocale meerstemmige zettingen van evergreens uit het lichte- en het jazz-repertoire. ‘Maar jazz is toch improvisatie?’, hoorde ik iemand zeggen. Klopt! Er wordt nog fraai geïmproviseerd ook. De stemmen, ‘close harmony’ liggen vast, maar in het combo wordt er lustig op los geïmproviseerd. En soms klinkt er ook een jazz-scat van één van de zangers of zangeressen. En dan ook nog bepaald niet onverdienstelijk.

Het repertoire is zorgvuldig gekozen: laagdrempelig, niet te ingewikkeld. Een paar hele mooie jazz-standards zoals Blue Champagne, Sweet Georgia Brown en I could write a book sieren het programma. Maar ook een prachtig arrangement van In my life van The Beatles en een arrangement I wish van Stevie Wonder krijgen een prachtige jazzy invulling.

Wat niet onvermeld mag blijven zijn de begeleidingspartijen van het combo. Vooral de gitarist soleert met een opvallend prachtige timing, een knappe toonkeuze en een mooie heldere toon. Take Eight wijkt enigszins af van de reguliere programmering van Yes Jazz, maar dit pareltje kan zo worden toegevoegd aan de lijst van muzikale hoogtepunten op de zondagmiddag.

Dick Hermsen
16 januari 2018

Voor een compilatie van het optreden van Take Eight klik hier.

Dutch Swing College Band met Marjorie Barnes – 14 december 2017

Dutch Swing College Band met Marjorie Barnes – 14 december 2017

A happy dixie Christmas

Beginjaren veertig, twee jonge muzikanten hebben een droom. Het starten van een school waar het alleen maar draait om jazz. Waar swing de boventoon voert. Het lukt ze om hun droom in vervulling te laten gaan. Ze noemen hun opleiding de ‘Dutch Swing College’. Met een aantal docenten starten de initiatiefnemers, Frans Vink en Peter Schilperoort, een band: The Orchestra of the Dutch Swing College. Later zou deze naam omgedoopt worden in de Dutch Swing College Band. Oprichtingsdatum: 5 mei 1945.

Op donderdag 14 december verzorgde de band een optreden in de grote zaal van de Hofnar. Yes Jazz en de Hofnar hadden samen de schouders onder de organisatie gezet om de band naar Valkenswaard te halen en het publiek warm te krijgen om dit concert bij te wonen. Beiden zijn gelukt.

De Dutch Swing College Band is als altijd weer goed op dreef. De energie en de muzikaliteit spatten van het podium af. Om mee te mogen spelen in deze band moet je wel wat kunnen. De bezetting, zeven musici, is relatief klein. Daardoor blijft de muziek altijd transparant. Alle afzonderlijke partijen blijven goed hoorbaar. Dat maakt de klank open, maar de muziek soms ook kwetsbaar. Voor musici op dit niveau geen enkel probleem. Ze spelen de sterren van de hemel. Het publiek geniet volop. Een prettige bries van nostalgie waait door de theaterzaal.

Marjorie Barnes is uitgenodigd om ook het vocale aspect voor het voetlicht te brengen. Los van haar uitstekende zangcapaciteiten is zij om nog een reden erg belangrijk als aanvulling op de band. Zij ziet kans om laagdrempelig met het publiek te ‘communiceren’. Dit is iets wat de Dutch Swing College Band zichtbaar lastig vindt. De combinatie van band en zangeres geeft nog meer glans aan dit optreden.

Even heerlijk terug in de tijd met sfeervolle kerstlichtjes, uitstekende musici, een prima zangeres en bovenal prachtige dixieland. Kan de Dutch Swing Collegeband alsjeblieft voor nog eens 72 jaar bijtekenen?

Dick Hermsen
17 december 2017

Een paar impressies:

Falktown All Young Stars Jazz Event – 12 november 2017

Falktown All Young Stars Jazz Event – 12 november 2017

Jonge Valkenswaardse Jazzcats veroveren podium

Met het optreden van een drietal jonge kwartetten is waarschijnlijk een traditie geboren. Drie gelegenheidsbands met duidelijk Valkenswaardse roots zetten hun beste beentje voor. Dit alles voor een goed gevuld Hofnar café, met de ingevallen duisternis deze keer extra sfeervol.

Het Erwin Botteram Quartet beet het spits af, en hoe. Met de sfeervolle klankmix van piano, bas en drums werden stukken van het Esbjörn Svensson Trio en Avishai Cohen uitgevoerd, klein als het moest en met overtuiging als het kon. Het kwartet  had een verrassende repertoirekeuze. Ze toonden lef om met 2 stemmen en 1 basgitaar het café met muziek te vullen. Merel Brusselers sprong bij om samen met alleen Erwin een gevoelig stuk uit te voeren, dit alles voor een doodstille zaal.

Als tweede trad Merel Brusselers zelf met haar kwartet op. Haar optreden was een tribute aan Gregory Porter. Het was een genot om een aantal van zijn prachtige composities met Merels mooie stem uitgevoerd te horen worden. Haar mooie tribute aan Gregory Porter ontlokte  bij velen de gedachte ‘Ik moet eens naar de man gaan luisteren’. Hetgeen Merel tussen de nummers vertelde over haar persoonlijke ontmoetingen met Gregory Porter maakte het bijzonder. En inderdaad, even googlen gaf het volgende resultaat:

De avond werd op afgesloten door Tijn Driessen Quartet, geen onbekende voor Yes Jazz. Tijn heeft duidelijk een muzikale evolutie doorgemaakt sinds zijn vorige optreden bij Yes Jazz. Zijn inspiratiebron is onder andere Frank Zappa. De nummers waren frivool en hadden pakkende titels als ‘Had Arjan Robben maar gestift’ en ‘Iets met de poes van het studentenhuis’. De band werd compleet gemaakt door een drummer die het ‘klein spelen’ perfect in de drumstokken had. De gitarist gaf een paar stevige solo’s weg waar de voorliefde voor rockmuziek hoorbaar was. Maar het plezier waarmee deze jonge muzikanten spelen was misschien nog wel het allermooiste. De avond werd in de reprise afgesloten met een nummer dat nu al als Yes Jazz classic te boek staat. Mooie afsluiter van een veelzijdige avond met veel kwaliteit.

Het festival bevatte de volgende sets: 
Erwin Botteram Quartet met:
• Neil Foreman – piano (akoestisch)
• Merel Brusselers – background vocals
• Frank Wintermans – drums
• Erwin Botteram – bas

Merel Brusselers Quartet met:
• Merel Brusselers – zang
• Neil Foreman – piano – akoestisch
• Erwin Botteram – bas
• Harm van Venrooij – drums

Tijn Driessen Quartet met:
• Niels Nuiver – Drums
• Paul Snoeren – Basgitaar
• Leon Sibum – Gitaar
• Tijn Driessen – Keyboards

Robin Nolan – 8 oktober 2008

Robin Nolan – 8 oktober 2008

Op 8 oktober haalde Yes Jazz Robin Nolan naar Club Paparazzi in Valkenswaard. Meeswingen … klik op onderstaande impressies:




Met gastviolist Martien Wagner uit Dommelen:

Frank Roberscheuten International Hiptett – 2 oktober 2008

Frank Roberscheuten International Hiptett – 2 oktober 2008

Hiervoor hadden De Hofnar en Jazz Yes de handen ineen geslagen. Niemand minder dan Frank Roberscheuten was gevraagd het seizoen te openen. Hij had speciaal voor deze gelegenheid kans gezien een fenomenale band bij elkaar te halen: Het Frank Roberscheuten International Hiptett. Jos Machtel en Hans Dekker verzorgen op respectievelijk contrabas en drums de ritmesectie. Een steviger ritmisch fundament is nauwelijks denkbaar. Pianist Olaf Polziehn uit Krefeld (Duitsland) en gitarist Howard Alden, ingevlogen vanuit New York, kleuren de harmonische tussenlaag virtuoos en uiterst smaakvol in. Solist en bandleider Frank Roberscheuten is als persoon en muzikant natuurlijk al lang geen onbekende in Valkenswaard. Zoals hij zijn muzikale rol invult kunnen het er maar weinig. Shaunette Hildabrand, van oorsprong uit Oklahoma maar na wat omzwervingen inmiddels woonachtig in Achel (België), is een zangeres die op prachtige wijze een muzikaal verhaal weet te vertellen. In haar manier van jazz zingen verloochend ze haar klassieke achtergrond ook zeker niet. Als totaal is het af. Er klinkt eerlijke jazz, soms hangend in een traditie van oude stijl jazz, soms met een knipoog naar de modernere bebopstijlen. De muziek blijft open en transparant. Foto’s bekijken klik hier. Meer weten over Hiptett?

Voorprogramma: Evergreen Swingtet met Josine van Och
Voorafgaand aan het concert was er een voorprogramma georganiseerd vanuit Yes Jazz. Hiermee opende de stichting de deur voor het nieuwe jazzjaar. Josine van Och had een trio geformeerd om deze openingsreceptie muzikaal in te kleuren. Zoals we van Josine van Och gewend zijn deed ze dit muzikaal, smaakvol en gedreven.

Josine van Och en Dick Hermsen:

Rosenberg Trio – 22 oktober 2008

Rosenberg Trio – 22 oktober 2008


Als speciale gasten traden op Martien Wagner uit Dommelen (vocal) en Paulus Schäfer (gitaar). Woh, wat swingden die gasten. Luister zelf en klik op onderstaande impressies.

Optreden Rosenberg Trio:







Met Paulus Schäfer:


Met Paulus Schäfer en Martien Wagner:

Met Paulus Schäfer en Martien Wagner:

Met Paulus Schäfer:

Saxotone – 5 november 2008

Saxotone – 5 november 2008


 
Geweldige swing met Toon Meijer op saxofoon. Ondersteund door jong aanstormend talent: Govert van der Kalm (26) op
Hammond-orgel en Jens Kirpenstein (22) op drums.

Nienke Vonken – 19 november 2008

Nienke Vonken – 19 november 2008


Nienke zingt (en percussie). Zij komt uit een muzikaal gezin. In het kwartet trekt haar vader – Henri Vonken – de contrabas en speelt haar broer – Willem Vonken – gitaar (en zingt ook). De familie wordt bijgestaan door Sander Looymans op sax (en percussie) en drummer Bart van Grinsven. Lekkere toegankelijke jazz!

Optreden Nienke Vonken:








Carmen Gomes – 14 december 2008

Carmen Gomes – 14 december 2008


Een optreden van Carmen Gomes Inc. is een verkenning in muziek. Omdat de leden van het kwartet als geen ander weten dat geen twee uitvoeringen van een nummer ooit hetzelfde kunnen zijn en omdat het misschien wel juist om die verkenningstocht gaat. Want of ze nu jazz, blues, soulful of met funk invloeden spelen, het viertal heeft lang geleden ontdekt dat die kleine variaties zorgen dat muziek nooit gaat vervelen en dat het iedere avond weer een uitdaging is om te spelen.

Carmen Gomes Inc. draait om vier muzikanten die een perfecte melange zoeken van individuele expressie en harmonieus samenspel:
Carmen Gomes is de talentvolle zangeres en de drijvende kracht achter de band. Het lange, goudblonde haar en haar blauwe ogen heeft ze van haar moeder, haar achternaam en Mediterrane temperament van haar vader. Ze componeert de meeste nummers en schrijft de songteksten. Haar vermogen te intoneren en te interpreteren is indrukwekkend en oogst alom bewondering. Gomes heeft een onmiskenbaar gevoel voor de blues. De soul die zij in haar stem weet te leggen, herinnert aan Amerikaanse grootheden uit de jazz. Met speels gemak combineert ze haar melodische jazzy geluid met invloeden uit de blues en de funk. Dit alles wordt op zeer soulvolle wijze voor het voetlicht gebracht.
Peter Bjørnild (speelde o.a. met Ed Thigpen, Thad Jones en Bennie Wallace) is de motor van de band. Vanuit vaste patronen, met oog voor improvisatie, legt de klassiek geschoolde contrabassist het fundament. Drummer Marcel van Engelen (Mark Murphy, Lee Konitz en Toots Thielemans) creëert ruimte met zijn lichtvoetige spel en muzikale benadering van slagwerk. Gitarist Folker Tettero is de benjamin van de formatie. Zijn fijnzinnige harmonische figuren geven kleur aan de composities en zorgen voor net dat beetje rock waar de groep behoefte aan heeft.

Optreden Carmen Gomes: